"کانون نقشه راه" ارائه دهنده خدمات مشاوره وبرنامه ریزی درسی وپشتیبانی علمی از سطح پایه تا دانشگاه

عامل بیش فعالی،تاخیر تکاملی در مغز کودکان است.

 طبق اخرین اطلاعات  وپژوهش های به دست امده؛ تاخیر تکاملی در مغز کودکان عامل  بیش فعالی در انهاست که 85% ان در 12 سالگی و 5% ان در  بزرگسالی جبران می شود.تاخیرتکاملی ADHDتا سه سالگی است بطوریکه اول در نواحی حسی – حرکتی در مغز فعال می شوند سپس نواحی شناختی که در مقایسه بین 223کودک بیش فعال و کم تمرکزADHDبا 223 مودک عادی و عکسبرداری MRIبچه های عادی به کنترل مهارتهای خود در هفت ونیم سالگی می رسند ولی کودکان بیش فعال کم تمرکز در سن ده ونیم سالگی .(2007)

 به عقیده مولف و اکثر روانشناسان کودکان بیش فعال بسیار لجباز ،کم تمرکز و ناارام بوده و نوبت را رعایت نمی کنند،به محرکها مثل سر و صدا و بو بسیارحساسند، زیاد صحبت می کنند، تکالیفشان رابه درستی انجام نمی دهند و در نوشتن تکالیف و  مشق ،اشتباهاتی حاکی از بی توجهی دارند،به راحتی سیر نمی شوند  و به میزان کافی نمی خوابند.

 کودکان بیش فعال معمولا ناملایمات و عدم تمرکز خود را  بیشتر در این سن که فعالیت های انها نمود بیشتری دارد ،بروز می دهند وی درباره مراقبت و توجه بیشتر به این کودکان توصیه کرد :

-           کودکان بیش  فعال باید در کلاس ردیف اول نشسته تا معلم توجه بیشتری به انها  داشته باشد .

-           به این کودکان باید تکالیف کوتاهی (2تا3 سؤال ) داده شود.

-          باید به کودکان بیش فعال تأکید شود تا قبل از  تعطیل شدن مدرسه ،وسایلشان را در کیفشان قرار دهند؛زیرا بی دقتی  انها باعث جا گذاشتن ابزار و وسایلشان نیز می شود.

 توصیه به مادران این کودکان:

-           باید در منزل به کودک بیش  فعال خود تمریناتی چون ،چه کسی زمان بیشتری ارام می نشیند و اینکه در موقع نوشتن مشق در منزل، مادر، یک ربع انجام دادن تکالیف و  بعد از ان پنج دقیقه استراحت را برای کودک مقرر کند و در زمان بروز  ناملایمات و بی قراری های او تنبیه  ومحرومیت مناسب صورت گیرد اما از تنبیه بدنی و امر و  نهی مستقیم پرهیز شود.

 علل به وجود امدن بیش فعالی در کودکان :

-          عوامل ژنتیکی

-          عوامل روانی

-          عوامل اجتماعی

-          عوامل ایجاد محدودیت

-          عوامل حوادث پر استرس

-          عوامل  نقص مزاج

-          عوامل تغذیه ای

 هشداراساسی و زنک خطر: چنانچه این کودکان در مان نشوند در بزرگسالی به دلیل  اینکه همیشه در معرض تنبیه بوده اند، دچار اختلالات افسردگی و افت  تحصیلی می شوند.

اختلال نقص در توجه(add )به چه معناست؟

اختلال نقص در توجه( (add  بر گرفته از (attention deficit  disorder)   میباشد. در سومین راهنمای تشخیص و اماری بیماری روانی(dsmiii)  (انجمن روانپزشکان امریکا1980) از اختلال نقص در توجه (ADD)اصطلاحا به عنوان کمبود نامناسب توجه به رشد(بی توجهی)همراه با ضعف در  کنترل تکانه ها یاد شده است که از فراوان ترین اختلالات در میان کودکان  دارای اختلال در یادگیری می باشدکه موجب کاهش کارایی انان در  مدرسه می گردد. مشاهدات نشان می دهد کودک در تمرکز و توجه بر روی تکلیف طرح شده ،با شکست مواجه می شود و نمی تواند سر و  نگاهش را به سمت معلمی که در حال اموزش به اوست جهت دهد یا  در دنبال کردن دستورالعمل ها شکست میخورد از طرف دیگر ادامه کار بر  روی یک تکلیف معین،تعیین جهت نگاه و سر ،حالت چهره ،مراقب و گوش  به زنگ و اجرای دستورالعمل ها و موفقیت در عملکرد نشان دهنده رفتار  توجه کودک است.

 چگونگی تشخیص اختلال نقص در توجه(ADD)  مطابق(dsmiii)به منظور تشخیص اختلال نقص در توجه می بایستی

 کودک ملاک های بی توجهی نظیر(شکست در به انجام رساندن کارهایی که شروع کرده است،شکست در گوش کردن، حواسپرتی ،مشکل در  (تمرکز یا دقت در انجام یک بازی)و تکانش از قبیل انجام اعمال قبل از تفکر از کاری به کار دیگر پرداختن، مشکل در سازماندهی،نیاز به کنترل کننده، فریادهای ناگهانی در کلاس،مشکل در منتظر ماندن)را داشته باشد.

 از انجایی که عناصر تشخی ADD,یافته های حاصل از نقایص رشدی، توجه و کنترل ضعیف تکانه ها می باشد به همین دلیل یک معیار واحد  برای شناسایی قطعی ADD وجود ندارد بلکه فقط به وسیله گرداوری اطلاعات از منابع مختلف است که می توان به تشخیصdd Aدست یافت والبته به این تشخیص هم نمی توان صددر صد اطمینان داشت.از طرف  دیگربا وجود اینکه تشخیص به ظاهر ساده می باشد,اما درواقع روند  تشخیص بسیار مشکل و پیچیده است .زیرا در هنگام تشخیص بسیار  مشکل است که تعیین کنیم ,ایا ناکامی کودک در انجام کاری ناشی از  کوتاهی دامنه توجه و عدم هماهنگی ان با سطح مهارت های شناختی  بوده یا اینکه نوعی تاخیرکلی  شناختی موجب شده است که کودک  درجاتی از عدم توجه را از خود نشان دهد.اثبات وجود ارتباط میان سطح  توانایی های شناختی و دامنه توجه در کودکان دارای تاخیر ذاتی(مثلا  عقب ماندگی ذهنی)فرایندی بسیار ساده است .ولی همین فرایند در کودکانی که از نظر عملکرد کاملا عادی باشند بسیار مشکل و پیچیده  خواهد بود. باتوجه به این که موضوع مورد نظر فراخنای توجه کودک در منزل  و مدرسه  می باشد متخصصین باید ارزش بیشتری برای گزارشهای  معلمین و والدین نسبت به مشاهدات خود در حین ازمون قائل شد ایا اختلال Addبا اختلالا ت یادگیر ی ارتباط دارد؟ بعضی اوقات Addدر کودکانی که عملکرد تحصیلی ضعیفی دارند. دیده می شود،ولی ممکن است این کودکان علائم اختلالات ویژه یادگیری  نداشته  باشند.بسیاری از کودکانی که در زمینه های اصلی, تحصیلی,زبان(خواندن  ریاضیات نوشتاری)دارای مهارت های برتر هستند ممکن است در مدرسه عملکردی ضعیف داشته باشند.علت ان را می توان ناشی از اختلالات  کودک در نشستن پشت میز،کامل کردن تکالیف و سازماندهی شخصی دانست.

 به منظور تعیین اینکه ایا Addمشکلی در ارتباط با ناتوا نی یادگیری می  باشد ،لازم است که گروه متخصصی که با این افراد در ارتباطنداطلاعات  حاصله از منابع گوناگون رابا هم ترکیب نمایند.در این میان بیشترین تاکید  بر اطلاعات حاصله از محیطی است که کودک در انجا دست به عمل  می زند(نظیر مدرسه و منزل)و ارزیابی متخصصین در درجه دوم اهمیت  قرار دارد.انهم به این دلیل که ممکن است کودک وقتی به طور انفرادی  وتک با ازمونگر مواجه می شود ،علائم رفتار تکانشی و حواسپرتی را  از خود نشان ندهد. معلمان بسیاری می توانند کودکانی را به یاد اورند که به دلیل نقصان  توجه از پیشرفت در مدرسه باز مانده اند .در مواردی که نقصان در رفتار توجه جزئی است,ممکن است اختلالاتی در یادگیری ایجاد شود و یا بر  عکس کودک با اختلالاتی در این زمینه مواجه نشود به هر حال وقتی کودک مبتلا به نقصان شدید توجه است این مشکل می  تواند اثرات مخربی بر یادگیری او داشته باشد . اختلال کمبود توجه از عوامل موثر در اختلالات یادگیری در نظر گرفته شده  است .منظور ان است که گاهی اختلال توجه و اختلال یادگیری به طور  همزمان در یک کودک اتفاق می افتد.

 نقص توجه بدون بیش فعالی

 رفتار کودکی که نقص توجه بدون بیش فعالی دارد مشابه رفتار کودکان  بیش فعال است جز انکه این کودکان بیش فعال نیستند ولی کیفیت هر  دو اختلال یکسان است .به هر حال اختلال نقص توجه بدون بیش فعالی  خفیف تر است. کم فعالی یکی دیگر از اشکار ساز های کاستی توجهی است.کم توجه  برعکس بیش فعالی است.در این شرایط کودک از محیط کناره گیری  می کند.رفتارش با فقدان پاسخ به محرک های محیطی مشخص می  گردد. احتمال دارد حد نهایی این اختلال به صورت اوتیسم جلوه گر شود ممکن است کودکان کم سن تر در رویای روزانه به سر برند که در این  صورت تکالیفی که برای انها طرح شده است ، امل نمی کنند ویا به ندرت  در گفتگو ها و بحث با سایر کودکان شرکت می کنند .  ارزیابی و بررسی روانشناختی اختلال Add در ارزیابی های طبی, روانشناختی و اموزش ویژه ,کودک دارای اختلال  نقص در توجه ممکن است علائمی از مشکل در توجه و تداوم کار  ،درخواست های مکرر برای تکرار سوالات و دستورات شفاهی حواس  پرتی در مقابل محرکات دیداری و شنیداری ،توضیحات بی ربط ,یا تلاش  برای مربوط کردن تجربیات و تمایلات شخصی که به وسیله محرکات  گوناگون ازمون به یاد اورده شده اند،را نشان می دهند. ممکن است علائمی از عدم توجه حین انجام ارزیابی های رشد عصبی  به صورت بی ثباتی در انجام ازمون های مربوط به حافظه شنیداری ،نظیر  مواردی همچون تعویض اعداد در ازمون فراخنای اعداد و یا عملکرد  تکانشی دیده می شود. جزئیات تکانشی addممکن است به صورت تمایل برای بیان اولین  پاسخی که به ذهن می رسد،انجام دادن تکالیف قبل از کامل شدن  دستورات و قاپیدن مواد ازمون،قبل از اینکه ازمونگر انها را ارائه دهد. دیده می شود.

 در بررسی روانشناختی هنگامی می توان الگوئی از حواسپرتی مفرط را  طرح کرد که کودک در خرده ازمونهای محاسبه عددی ,فراخنای اعداد , و رمز نویسی در ازمون wisc-rو نیز در خرده ازمون های شناخت صورت  ها،حرکات دست،یاد اوری اعداد,ترتیب کلمات و حافظه فضایی مربوط به ازمون k-abcنمرات پائینی به دست اورد.چنین خرده ازمونهایی که از  توانایی کودک در تمرکز و توجه تاثیر می پذیرد,ممکن است تحت تاثیر  سایر عوامل نامربوط قرار بگیرد.به همین دلیل نمی توان از یک الگوی  عملکرد ضعیف در چنین خرده ازمون هایی به عنوان شاخص اصلی برای  تشخیصAddاستفاده کرد.

 مشکل در مهارتهای مطالعه یا مهارتهای سازماندهی

 کودکان مبتلا بهadd اغلب علائمی از مشکل در مهارتهای مطالعه یا  سازماندهی از خود نشان می دهند ،البته چنین اختلالاتی در سایر  کودکان دارای اختلالات یادگیری نیز مشاهده می شودهمانند تشخیص  Add  منابع اصلی و اولیه برای جمع اوری اطلاعات جهت شناسایی  اختلالات مطالعه و مهارتهای سازماندهی ،شامل معلمین والدین وگاهی  خود دانش اموز می باشد.پاسخ والدین ،معلمین  و خود کودک به سوالاتی  در مورد چگونگی انجام تکالیف(شامل میزان تکلیف ,زمانی که  برای کامل  کردن تکالیف صرف می شود,نیاز کودک به وجود یک کنترل کننده)دلایل  کمی نمرات (ناشی از پائین بودن میزان امادگی در امتحان ,شکست در  تکمیل یا انجام تکالیف در منزل یا تکالیف کلاسی و غیبت از کلاس)و نیاز  کودک به نظارت در مدرسه و منزل به منظور اثبات وجود مشکل در مهارت-  های مطالعه و مهارت های سازماندهی دارای اهمیت بسزایی می باشد سایر اطلاعات تکمیلی نیز ممکن است از طریق مشاهده کودک در حین  انجام ازمون و نیز از طریق نتایج خرده ازمون ها ی خاص هوش که نیاز به  توانایی مطلوب در طرحریزی دارند کسب گردد.

  اختلالات رفتاری ویژه 

     بسیاری از اختلالات رفتاری که توسط والدین و مربیان مطرح می شود در  واقع تجلیات واکنش کودک نسبت به اختلالات ویژه یادگیری،addو اختلالات  عاطفی می باشد. راهبرد هایی که به منظور مقابله با اختلالات ها و  اختلالات مورد استفاده قرار می گیرد( نظیر خدمات اوزشی ویژه, درمان  دارویی ,روان درمانی )عموما باعث بهبود رفتار کلی کودک و کاهش میزان  اختلالات رفتاری ویژه می گردد.بسیاری از اختلالات رفتاری ویژه به  تکنیکهای تعدیل رفتار به خوبی پاسخ می دهند.از این رو مقتضی  است که اختلالات بسیار بارز کودک در منزل(نظیر اختلالات در اجرای  دستورات مشکل در حاضر شدن برای مدرسه ،کج خلقی,پر خاشگری  زیاد نسبت به همسالان)و مدرسه(نظیر اختلالات در انجام تکالیف  ,حرف زدن بی اجازه,سرگردانی در کلاس و دیر حاضر شدن در  مدرسه)شناسایی شود.

 مصاحبه های انجام شده با والدین و معلمین بهترین منابع جهت  شناسایی چنین اختلالاتی هستند . در صورت امکان باید سعی شود که ماهیت مشکل شناسایی شده,  ,تعیین شود که در چه مقعیت مکانی و زمانی معمولا این رفتار ها دیده  میشود؟

 عوامل تسریع کننده انها چه هستند؟از چه راهبرداهایی برای کنترل  این رفتارها استفاده می شود؟ این راهبرد ها تا چه حد مفید بوده اند؟

 اختلالات خانوادگی

 وجود کودک ناتوان در یادگیری خصوصا کودکی که علائم ADDنیز دارد   میتواند اثرات نامطلوبی بر زندگی خانوادگی داشته باشد .والدین و  معلمین ممکن است احساسکنند که کودک تنبل بوده و به اندازه  استعداد هایش کار نمی کند ،عملا در انجام دستورات سهل انگاری  نموده و خود رای و لجوج است.

 برخی از والدین به جای حمایت از کودک برای مقابله با اختلالاتش  ،وی را به دلیل عملکرد ضعیف در فعالیت های تحصیلی مورد سرزنش   تحقیرقرار می دهند و در مقابل نیز عده ای دیگر از والدین ،خود را به  علت اختلالات فرزندشان مورد سرزنش قرار داده و با ازاد گذاشتن  کودک کمک بیش از اندازه به وی در انجام تکالیف یا منع فرزندشان از  رفتن به مدرسه،دست به جبران بیش از اندازه می زنند.

 همانطور که کودک بزرگتر می شود والدین نیز انتظار دارند که مسولیت  پذیری بیشتری در رابطه با انجام تکالیفش داشته باشد ,اما در عمل با  مشاهده ی شکستهای فرزندشان ،دچار دلسردی می شوند. بچه ها  هم علیرغم اینکه در انجام تکالیفشان نیاز به کمک دارند,ولی از دخالت  والدین رنجیده خاطر می گردند.

 شناسایی اختلالات خانوادگی اصولا بر اساس اطلاعات جمع اوری شده از مصاحبه با والدین و کودک صورت می پذیرد. لازم به یاداوری است که  کارکنان مدرسه نیز می توانند اطلاعاتی در مورد اختلالات خانوادگی  کودک ارائه دهند.ازمونهای فرافکن اطلاعات ارزشمندی در مورد خانواده  دانش اموز در اختیار گروه قرار می دهد.

 ایااختلال Addبا بالا رفتن سن افزایش پیدا می کند؟

 گاهی اوقات متخصصین به طور غلط به والدین خاطر نشان می کنند که  علائم Addدر بعضی از سنین خاص ،به ویژه در سنین بلوغ افزایش می  یابد .البته ممکن است که چنین مساله ای به طور کلی واقعیت داشته  باشد .ولی به قطعیت ان نمی توان اطمینان داشت. بهترین روش  مواجهه با چنین وضعیتی این است که میزان نیاز کودک به درمان را به  طور دوره ای تحت کنترل قرار داد .به منظور محدود کردن اثرمتغیر های  روز مره  در  اجرا به جز در موقعیت های کاملا مشخص ،لازم است که  بررسیها حدود یک تا دو هفته ادامه پیدا کنند. چنانچه با این روش  مشخص شود که لازم است فرد به درمان داروی خود ادامه دهد,می  توان اعتراضات قانونی در رابطه با مصرف نامحدود دارو را پاسخ گفت.

 راهبرد ها

 الف:انطباق های محیطی

 همه اطفال به نظارت و ثبات نیاز دارند اما کودکان دارای نقص توجه  معمولا نسبت به بچه های همسن خود زمان بیشتری به نظارت و  ثبات نیاز دارندگاهی این کودکان نشان می دهند که کاملا قادر هستند  عملکردی مطابق سن خود داشته باشند و همین امر موجب می شود  که والدین و معلمین رفتار نامطلوب کودک را کاملا عمدی تلقی کنند  وگاه همین کودکان(خصوصا در هنگام بلوغ ) از این که والدین یا معلمین  در کارشان دخالت می کنند ناراحت شده مایل هستند که کارها بر  عهده خودشان گذاشته شود ، ولی به دلیل نداشتن توانایی  سازماندهی،اغلب عملکرد انها با موفقیت همراه نیست .

 معلمین و والدین لازم است بدانند ،Addاصولا یک اختلالات با اساس  عصب شناختی بوده و در توجه کردن ،اجرای دستورات،سازماندهی  فردی و سازماندهی مواد،تکمیل کارهایی که بر عهده فرد گذاشته  شده ،تمرکز حواس و کنترل تکانشی ایجاد اختلال مینماید.همانگونه  که معلمین و والدین معلولین انها را از صندلی چرخدار محروم نمی  کنند ,معلمین و و.الدین کودک مبتلا به اختلال نقص در توجه نیز نباید  وی را از حمایت نظارت و ثباتی که مورد نیازش می باشد محروم کنند. والدین و معلمین به منظور کمک به عملکرد کودک مبتلا به اختلال نقص در توجه نیاز دارد که حمایت، نظارت و ثبات فوقالعاده ای را به  وجوداورند. گاهی مواقع چنین انطباقهایی بیش از انچه انتظار می رود  اثر کرده و جانشین استفاده از دارو های محرک می شود. دربسیاری  از موارد نیز در مانگر به این نکته پی می برد که ترکیبی از تکنیک  های انطباقی و دارو های محرک، اثراتی به مراتب بهتر از کاربردمنفرد  هر کدام از این روشها را دارد.

 ب :انطباقهایی در مدرسه

 معلمین دانش اموزان مبتلا به Addتا حد امکان می بایستی تلاش  کنند تا نظارت و ثبات فوقالعاده مورد نیاز کودک را فراهم کرده و هم  زمان عوامل ایجاد کننده ی پریشانی و حواسپرتی در کلاس را تا حد  امکان از بین ببرند.

 توصیه هایی که می توان برای کودکان مبتلا به Addدر مدرسه انجام   داد.

 1-     کودک مبتلا به Add به سختی می تواند از کاری به کار دیگر  بپردازد .،بنابر این بسیار مهم است که برنامه روزانه کودک تا حد امکان  یکنواخت باشد .یعنی اینکه کودک انتظار داشته باشد اعمالی نظیر  خواندن،استراحت ،ناهار خوردن و ورزش کردن به طور دائم در وقت  معینی از روز انجام شود.در مدرسه نیز حتی الامکان از تغییر کلاس  و معلم  خودداری شود،زیرا او به سختی می تواند خود را با  موقعیت های جدید وفق دهد.

 2-در صورتی که لازم است خدمات ویژه را در خارج از کلاس در یافت  کندنبایستی انتظار داشته باشد که خروج وی از کلاس برای اموزش  ویژه ،موجب هدر رفتن کارهایش شود .

  3- خدمات ویژه هنگامی باید در اختیار کودک قرار گیرد که برنامه  درس کلاس عادی با ان همخوانی داشته باشد(مثلا برنامه ویژه کمک  به خواندن باید در همان ساعاتی که در کلاس عادی برنامه روانخوانی  است ارائه شود.

 4- بهترین راه جلب توجه کودک در کلاس به درس،تدریس به صورت  انفرادی ا برای گروههای کوچک می باشد.ولی با توجه به این که  اینگونه تدریس اغلب غیر ممکن است،معلمین می توانند از راهبرد  های دیگری نظیر ایستادن پهلوی کودک ،گذاشتن یک دست روی  شانه کودک ،برقراری ارتباط چشمی باوی، پرسیدن مستقیم سوالات از  او تا زمانی که از تمرکز توجه اطمینان حاصل شود,استفاده کنند.

 5- هنگامی که معلم تکلیف خاصی را تعیین می نماید،اغلب لازم است  دستورات را به صورت انفرادی چند بار تکرار کنند تا زمانی که معلم مطمئن  شود که کودک منظور او را کاملا فهمیده است.

 6- دستورات مربوط به وظایف و تکالیف خاص می بایستی دقیق و ساده  باشد .برای کودکان کم سن و سال باید توجه داشت که انها هر مرتبه  فقط یک دستور را متوجه می شوند.

 7- کودکان بزرگتر میتوانند چند دستور را به خاطر بسپارند، ولی اگر  دستورات دارای پیچیدگی باشد لازم است برای کودک نوشته شود.

 8- تکالیف طولانی و زیاد باعث اشفتگی و سر در گمی کودک مبتلا به Addمی شود. بنابراین معلمین باید تکالیف را به واحد های کوچک و قابل  اجرا تقسیم کنند مثلا کودک اگر 50 تمرین ریاضی را باید حل کند معلم  بایستی از 40 تمرین چشم پوشی کندو فقط از او بخواهد 10 تمرین را  حل بقیه تمرینات را ادامه دهد.

 9- استفاده از برنامه ای که در ان برای هر قسمت از تکلیف یک محدوده  زمانی منطقی در نظر گرفته شده است سودمند می باشد .

 10- باید سعی شود عوامل محیطی ایجاد حواسپرتی برای کودکان مبتلا  به Addرا به حداقل برسانند اورا در جایی که عوامل پرت کننده کمتر است  بنشانندو ضمنا جایی که به راحتی می توان دید که ایا دانش اموز به  درس توجه دارد یا نه.چنین جایی ممکن است در ردیف های جلو کلاس  باشد ،اما باید با در و پنجره ها فاصله داشته باشد .سعی کنید کودک را

 نزدیک دستگاه تهویه هوا ،بخاری یا جاهای پر رفت و امد قرار ندهیدپوستر   ،تابلو اعلانات و سایر تجهیزات در مقابل دید دانش اموز نباشد.

 11- فضای ازاد به دلیل اینکه عوامل مزاحم دیداری و شنیداری ان قابل  کنترل نیستند اصلا توصیه نمی شود.

 12- ضروری است که معلمین تلاشهای کودک در جهت انجام موفقیت  امیزتکالیفش را مورد تقویت فراوان قرار دهند.

 13- معلم نباید انتظار داشته باشد که تغییرات عمده کودک به سرعت  روی دهد.

14- برنامه ریزی فعالیتهای گوناگون برای تحرک دانش اموزان کارهای عادی کلاس درس را تغییر دهیدتا دانش اموزان بتوانند چند وقت  یکبار از جای خود بلند شوندو در کلاس حرکت کنند.به طور مثال از دانش  اموز بخواهید ورقه ها را جمع کند یا کتاب ها را کنار بگذارد .جنین فعالیت  هایی وقفه ای در زمانی که دانش اموز باید در یکجا بنشیند ایجاد می کند  و فعالیت بدنی به تمرکز و توجه وی کمک می کند .

 15- حتی الامکان کارهای معمولی و ساختارمند تدارک ببینید  یکی از کارهای روزمره را انتخاب کنید ،روزهای متوالی همان راتکرار کنید  روزهایی که قرار است کار غیر معمول انجام دهد ،از طریق توضیح خود  رویداد و زمان اجرای ان ،دانش اموز را اماده انجام ان کار کنید.

 16- لزوم داشتن ذفترچه تکالیف روزانه

 این کار به دانش اموزانکمک می کند تا زمان کار خود را تنظیم کنند.و از  انچه باید انجام شود خبر داشته باشدو برای انجام ان برنامه ریزی کند.  مطمئن شوید تکالیف روزانه رادرست یادداشت کرده است.

 17- حتی الامکان بلافاصله بعد از اتمام کار نتیجه را به انها  گزارش دهید. دانش اموزان باید بدانند کار خود را چگونه انجام داده اند و برای اصلاح  اشتباهاتشان فرصت هایی به ان ها داده می شود.هر زمان میسر شد،  اجازه بدهید آن ها به برسی کارشان بپردازند .

 18- از ابزار های کمکی برای یادگیری استفاده کنید . بیشتر دانش اموزان دارای اختلالات نقص در توجه از کار کردن با رایانه  ،ماشین حساب ضبط صوت و سایر وسایل کمک اموزشی لذت می  برند.این ابزار ها به ساختار یادگیری و جلب توجه و علاقه دانش اموز کمک می کند.

19-  ببینید کودک چه کاری را خوب انجام می دهدعلاقه او را  تقویت کنید هر کودک نقاط قوت یا علایق خاصی به فعالیت های معینی دارد .این  قلمرو را پیدا کنید و در ان فعالیت رشد کودک را افزایش دهید.

 20- موقعیت امتحان را تغییر بدهید.

 در صورت لزوم تمرین اضافی  وقت کافی بدهید یا کار لازم برای امتحان ر ا  کم کنید.

 ج :انطباقهایی در منزل

 والدین بایستی تلاش نمایند که در کارهای روز مره کودک ثبات بیشتری وجود داشته باشد. کودکان مبتلا به ADD به سختی می توانند از کاری به کار دیگر بپردازند،بنابراین بسیار مهم است که فعالیت های روز مره برای  انها تا حد امکان یکنواخت باشد.مثلا برنامه ریزی والدین نباید به گونه ای  باشد که ساعت صبحانه خوردن با وقت حاضر شدن برای مدرسه تداخل  داشته باشد. نکاتی که والدین باید به ان توجه کنند عبارتند از؛

 1-کودک مبتلا به ADDبه سختی می تواند به دستورات توجه کند  بنابراین باید قبل از دادن هر گونه دستوری مطمئن شوند که وی توجه خود را معطوف کرده است . مثلا اگر والدین واقعا انتظار دارندکه کو دک  کفش هایش را در بیاورد ، نباید همانطور که در حال عبور از اتاق هستند به وی که مشغول تماشای تلویزیون است بگویند که کفشهایت را در بیاور .بلکه ابتدا باید وسایل ایجاد کننده حواسپرتی مثل تلویزیون را خاموش کرده بعد از اینکه مطمئن شدند که حواسش به انها است از او بخواهند که کفشهایش را در بیاورد .در مورد بچه های کم سن لازم است یک دستور به انها داده شود ولی بچه های بزرگتر ممکن است قادر باشند که دو یا چند دستور را به خاطر بسپارند ولی در  صورت پیچیدگی دستورات ضروری است که انها را در قالب نوشته به کودک ارائه کرد.

 2-وظایف طولانی و زیاد موجب اشفتگی و سر در گمی کودک مبتلا  به ADDمی گردد.   والدین می توانند از طریق تقسیم کردن هر وظیفه به  واحدهای کوچکتر و قابل اجرا ،با اشفتگی کودک مقابله نمایند.

 3-چنانچه کودک در انجام وظایف خود نیاز به تمرکز داشته باشد ،لازم  است که در حد امکان از تعداد عوامل محیطی ایجاد کننده حواسپرتی  کاسته شود .مثلا تکالیف مدرسه نبایستی در اتاقی شلوغ یا در کنار  تلویزیون انجام شود.،یا اینکه از زنگ زدن تلفن در حین انجام تکالیف باید  جلوگیری به عمل اید.عدهای از بچه ها هنگامی که در اتاقی تنها باشند  عملکردبهتری خواهند داشت ،ولی باید به خاطر داشت که یک اتاق  ساکت و ارام نیز دارای عوامل متعدد ایجاد کننده حواسپرتی می باشد.

 4-والدین برای انجام موفقیت امیز کارها می بایستی کودک را  مورد تشویق قرار دهند . تغییر اساسی در عملکرد کودک در زمانی کوتاه انجام نمی شود .والدین  می بایستی به یاد داشته باشند که تکلیفی مشخص مانند مرتب کردن  تخت خواب چه مدت طول می کشد تا به طور کامل انجام گیرد بر همین  اساس می توان بر اورد کرد که حل مسائل مشابه ان ممکن است زمان  زیادی را به خود اختصاص دهد.

 5-هرگونه پیشرفتی در عملکرد کودک ،حتی اگر ناچیز هم باشد می  بایستی مورد تشویق قرار گیرد. استفاده از داروهای محرک   اصولا داروهای محرک هنگامی تجویز می شوند که کودک علائمADDرا به  طور کامل داشته باشد و ارزیابی هایی هم در زمینه توانایی های بالقوه  شناختی،سطح موفقیت تحصیلی ومطلوبیت محیط اموزشی صورت گرفته  باشد. البته باید به خاطر داشت که استفاده از دارو های محرک صرفآ یک  بخش از برنامۀ  سازماندهی رفتار کودک مبتلا به ADDمی باشد. کلیه  اعضای گروهی که درمان کودک مبتلا به اختلالات ویژه یادگیری همراه بااختلال  نقص در توجه  شرکت دارند میبایستی دقت کنند که سایر روشهای  ارزشمند در مانی از نظر دور نماند . فواید کوتاه مدت مصرف داروهای محرک به راحتی قابل مشاهده هستند  که می تواند شامل بهبود فراخنای توجه و ارتباط با همسالان ، بهبود  مهارتهای دیداری حرکتی (مثل دست نویسی)و کاهش مهارتهای  تکانشی می باشد.پایان

محمد رحیمی  خوانندگان عزیزنظرات خود را بنویسد

  

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم آذر 1390ساعت 18:25  توسط محمد رحیمی  |